1. Home
  2. -
  3. Blog Archief

Blog Archief

Blog van 10 oktober 2026:

LEMON OIL EN GUITAR WAX ?
Ik zeg, meteen in de vuilnisbak gooien, want het zijn rampen voor je instrument.

In muziekwinkels en ook online kom je ze regelmatig tegen en menig gitarist denkt er de gitaar een heilige dienst mee te bewijzen om de toets ’te doen’ met lemon-oil en de body of klankkast eens ‘lekker’ in de was te zetten.

Ik zal je vertellen wat daar de gevolgen van zijn en dan mag je zelf oordelen of je deze spullen nog steeds wilt gebruiken, om je gitaar mee te verpesten.
Laat ik beginnen met Lemon-oil. Dat is een vluchtige olie waarmee je dingen kan oplossen, vooral vet en hars. En hars is precies het spul dat het hout van de toets sterk maakt. Dat is het opgedroogde levenssap van de boom dat hars is geworden. Toets-olie maakt het weer zacht en terwijl het verdampt, neemt het de hars uit je toets mee de lucht in. Beetje bij beetje droog je met je Lemon-oil behandelingen de toets steeds verder uit. Ik heb toetsen gezien van palissander die op peperkoek begonnen te lijken doordat iemand elke week de toets had gedaan met lemon-oil. Weg doen en nooit meer kopen, dat is mijn advies.

En dan Wax, oftewel was en ook Guitar polish met daarin bijv. Carnaubawas, zelfs van beroemde gitaarmerken, die eigenlijk beter zouden moeten weten.
Het verwoest je gitaar en zou nooit gebruikt moeten worden.
Zeker, in het begin glanst het prachtig, maar het probleem bestaat eruit, dat je het nooit meer van je gitaar afkrijgt. Het is nooit meer volledig te verwijderen, waardoor lakschade perfect bijwerken,  vrijwel onmogelijk wordt. Op termijn kan was zelfs de samenstelling van je harde beschermende lak zacht maken, omdat dat het ’n chemische reactie met de lak aangaat. Ik heb daarvan de bedroevende resultaten hier op de werktafel gezien. In plaats van vloeistoffen een droge pluisvrije doek en dan vooral die nieuwe microvezeldoekjes zijn wèl geschikt voor je gitaar. Ik heb ook wel ’n spray die je kan gebruiken, maar die wil ik nu niet benoemen, omdat er ook vergissingen mee mogelijk zijn. Mijn dringend advies is: GEEN WAS op je gitaar gebruiken.  En denk erom, er komt altijd wel weer iemand met ’n gigantische cowboyhoed op youtube vertellen, dat je gitaar waxen en de toets ”voeden” met Lemon oil een fantastisch idee is. Je bent bij deze gewaarschuwd. <<einde>>

Blog 23 van September 2026:

Hallo gitaarvrienden. Dit keer wil ik jullie wat laten zien over frets vlakken.

Niet bij elke afstelbeurt is het nodig om de frets te laten vlakken.
Het is wel zo, dat de snaren meestal lager afgesteld kunnen worden na zo’n frets-vlakking, zonder dat de snaar op sommige posities gaat buzzen.
Na het vlakwerk speelt je gitaar dan voelbaar gemakkelijker.

Op de foto hierboven en hieronder, zie je het resultaat van ’n test, om te kijken of dat je frets laten vlakken wel zinvol is.
De blauw gebleven gedeeltes op de frets liggen te diep en daar kan de snaar gaan buzzen.
Als je weet waar je naar moet kijken dan is duidelijk te zien, waar de snaar gemakkelijk kan gaan buzzen op de fret erboven. Deze test moet je beter niet zelf doen, maar door een ervaren vakman laten doen. Een vakkundig uitgevoerde vlakking is door geen enkele digitaal gestuurde machine te verbeteren. Een gitaar is nou eenmaal geen grasmaaier die je even langs ’n slijpmal kan trekken.

Het vlakwerk komt overeen met de afwerking nadat er nieuwe frets zijn aangebracht.
Jaren later kan vaak ’n vlakbeurt toereikend zijn om je gitaar weer helemaal fijn te laten spelen, zonder dat de frets moeten worden vervangen. Dat scheelt ook aanzienlijk in de kosten.


Foto hieronder:
Snaren worden opzij gehouden en de frets worden bovenop blauw geïnkt.
Een supervlakke Arkansas-steen neemt de inkt mee wanneer hij ermee in aanraking komt en zo kun je heel precies zien waar welke frets door de steen aangeraakt zijn en welke niet.
Hierna kan het precisie-vlakwerk beginnen, dat voor ’n fantastisch spelende gitaar zorgt.


Einde blog van 23 sept.

 

Van de Nieuwspagina ”NU”:

Oktober 2026

Mijn zelf gemaakte wikkelmachine.
In 1986 was ik nog beroepsmuzikant met ’n technische hobby, gitaren repareren.
Ik had al enkele gitaar-pickups gewikkeld op ’n boormachine, maar dat ging toch niet zo heel soepel en ik kon het aantal wikkelingen niet tellen. Het kopen van ’n wikkelmachine lag financieel buiten mijn bereik, maar ik wilde door ontwikkelen. Letterlijk en figuurlijk.
Met oude onderdelen van de oude naaimachine, waarmee mijn moeder in de 50-er en 60-er jaren van de vorige eeuw onze kleren herstelde, lukte het mij om een wikkelmachientje maken.
Ik gebruikte de enorme elektrische weerstand met aftakkingen uit het bedieningspedaal, om verschillende snelheden mogelijk te maken. De naaimachinemotor gebruikte ik om de as van ’n handboor aan te drijven. Een 12 volt relais gestuurde teller met ’n instelbare nulstand uit ’n afgedankt kopieerapparaat kon de omwentelingen tellen. Daartoe moest ik ’n sleepcontact verzinnen dat elke omwenteling 1 keer onderbroken wordt. Dat is allemaal gelukt na wat experimenteren. Toen had ik m’n eigen wikkelmachientje, dat tot op de dag van vandaag nog altijd dienst doet in m’n werkplaats. Toch al dik veertig jaar. Nooit stuk gegaan, alleen wat onderhoud gepleegd, zoals het sleepcontact en de aandrijfsnaar vervangen. Ik ben waarschijnlijk wel de enige die weet hoe ermee gewerkt kan worden en hoe het onderhouden moet worden.

Het geluid van de motor in combinatie met het sleepcontact, klinkt heel vertrouwd en is nog hetzelfde als toen ik als kindje onder de tafel speelde, terwijl ons Ma onze kleding zat te herstellen.
Dus dat geluid is er al mijn hele leven. Het hoort bij mij.

Vaak las ik hoe in de Fender fabriek, in de jaren vijftig gitaar-pickups nog met de hand gevoerd werden gewikkeld en daarna in warme parafine werden ondergedompeld. Bij gebrek aan een C&C gestuurde digitale wikkelrobot, doe ik het vandaag nog steeds op die oude manier, zoals het in 1950 ook gebeurde bij Fender. Het wordt door sommige mensen erg waardevol gevonden, omdat een handgewikkeld element wat strakker en ook wat warriger gewikkeld is. Dat klinkt gewoon erg goed. Ik kan ook wat extra wikkelingen doen om een hogere output te verkrijgen. Voor bezitters van ’n oude Fender waarvan ’n element stuk is, heb ik de mogelijkheid in huis om exact het geluid te behouden zoals het altijd geweest is. En ook ’n opnieuw gewikkelde oude pickup, is nog altijd de originele pickup. Dat kan bij verkoop veel geld schelen.

Wie goede ogen heeft kan op de bovenstaande foto de wikkeldraad zien die maar 0,063 mm dik is.

Een herwikkeld oud Fender element.

Een herwikkeld 1964 Fender element met wat extra wikkelingen.

 

Blog 13 September 2026
Eerst maar even ’n mooie foto, want alleen tekst is ook weer zo saai.

Bovenstaande foto heb ik genomen op de gitaarbeurs in Veenendaal, die officieel de Vintage Guitar Show wordt genoemd.
Aanstaande Zaterdag is het weer zo ver.


Voor de liefhebbers van oude-, tweedehandse- en vintage gitaren (ik weet het verschil ook niet precies), die er graag even tussenuit willen, is dit een perfecte gelegenheid.
Ik was al een vaste bezoeker toen de beurs nog in cultureel centrum de Lampengiet werd gehouden. Daar kwam ik vrienden tegen, waaronder dierbare vrienden, die helaas niet meer onder ons zijn. Het was fijn om met elkaar onbegrensd over gitaren te kunnen praten onder het genot van ’n broodje kroket en ’n bak goeie koffie. Helaas Arie is er niet meer en Poldie ook niet.
Henk en Jeanne van Con Musica Waalwijk, helaas ook al jaren niet meer. Maar gelukkig kan er op de beursvloer ineens een vriend en mede-gitarist voor je neus staan om de pret mee te kunnen delen. Het is helaas nog niet zeker of ik er deze keer ook weer bij kan zijn, maar wie weet lukt het nog. Het is in elk geval ’n aanrader om er heen te gaan als je nog ’n mooie gitaar zoekt, of onderdelen, ’n vintage versterker, snaren, of een effectpedaal wilt vinden. Mocht ik je door de drukte niet opmerken, aarzel dan aub niet om me even aan te klampen. Ik vind het leuk.
Hier is nog even de internet-verwijzing als je daar zelf even wilt rondkijken: https://www.vintageveenendaal.eu/
Bedankt voor het lezen en tot de volgende blog. Voor vragen, voel je vrij om me te mailen.

Blog 2 September 2026
Intensieve restauraties.
Vaak zijn het de meest dankbare klussen. Een gitaar weer bespeelbaar maken die al was opgegeven door de eigenaar. Gescheurd en kromgetrokken hout en frets die totaal versleten zijn, of soms stomweg zo los zitten dat ze er bijna vanaf vallen. Regelmatig zijn het de instrumenten van dierbaren die helaas zijn heen gegaan, of gitaren die vergeten waren en bij ’n zolderopruiming voor de dag zijn gekomen. ”Of ik er nog iets van kan maken?” Meestal wel. Het moet wel heel erg zijn als dat onmogelijk is geworden. En ’n voordeel is, dat ik he, ter afwisseling, graag doe, zo’n restauratie. De blije gezichten en de verwondering als het gelukt is, dat doet me goed.

 

Bewaard bericht uit het menu ”NU”

September 2026

Straatmuziek is een klasse apart. Meestal erg veelzijdige muzikanten, die zingen en spelen voor een openbaar publiek op straat, het plein, een feest, een tuin, of park. Ed Citroen is zo’n doorgewinterde artiest, die je nooit in de steek laat. Weer of geen weer.

https://edcitroen.nl/

 

Blog van 31 Aug. 2026:

Na een weekend vol beleving en gevoelens, mag ik vandaag weer lekker aan de slag in m’n gitaarwerkplaats.
Feestje van m’n oudste dochter, want zij was jarig. M’n vader Jos herdenken 31 Aug. 1913-1996 en daarbij komen dan veel dierbare herinneringen in me op.
Bijna alles was vroeger anders. En, hoewel ik mezelf toch wel zie als aardsconservatief, ben ik misschien toch wel wat flexibeler dan ik dacht. Want, ondanks de veranderingen, ben ik best wel okay met hoe het nu is.
Mijn leven met m’n naasten en met de muziek, de gitaar in het bijzonder, maakt dat ik me nooit hoef te vervelen. Ik doe m’n best, om uit elke gitaar waar ik aan mag werken, het beste te halen. Dat voelt goed. En dan hoop ik maar, dat ze er mooie muziek mee gaan maken voor de mensen. Dat is heel erg nodig, want het is beslist niet de gemakkelijkste tijd voor iedereen. Een mooi stukje muziek horen en de emoties erin voelen, kan iemands leven veranderen.
Ik ben dankbaar dat ik daaraan al zo lang mijn steentje mag bijdragen.  Groet!

 

Geplaatst: 25 Augustus 2026.

36 jaar beroepsmatig gitaren bouwen, afstellen en repareren liggen inmiddels achter mij.
In April 1990 liet ik me inschrijven bij de Kamer van Koophandel.
Daar heb ik nooit spijt van gehad, al was het nooit iets om rijk van te worden, maar dat wist ik.
Ik ben m’n hart gevolgd, zoals dat heet. De gitaar is m’n eerste ware liefde en is dat altijd gebleven.
In Brabant zeggen wij ”Aawe liefde roest nie” en zo is het maar net.
‘Gitaarman’ zijn is een heel breed beroep dat ik uitoefen. Ik speel optredens. Vroeger meer dan nu. Ook gitaarles geven maakte er onderdeel uit. De handel lag mij niet zo, dus inkopen en verkopen van gitaren, dat heb ik wel ’n beetje geprobeerd, maar was niet zo mijn ding. Geef mij de technische afdeling maar. Bouwen-, restauratie- en fijn afstellen van gitaren. Dat ligt mij beter.
Over de jaren word je er steeds handiger in met betere resultaten, waar mensen soms euforisch van worden. Dat is wel leuk hoor als iemand zegt ”Ik geloof niet dat m’n gitaar al ooit zo goed heeft geklonken en gespeeld”. De kunst is volgens mij, om altijd open te blijven staan om iets nieuws bij te leren.

De ES-175 waar ik jarenlang al mijn gitaar-gigs en opnameklussen mee heb gespeeld.
Een goed instrument heb je wel nodig als je serieus beroepsmatig wilt werken in de muziek.
Stabiliteit is een van de belangrijke eigenschappen. Een goed instrument ontstemt bijna niet en heeft altijd ’n acceptabele klank. En als hij niet helemaal op stemming staat, dan nog klinkt hij charmant. Ik heb met deze gitaar in restaurants muzikaal behang gespeeld en ermee in rock & roll en blues bands gespeeld en er serieus de finger style jazz van Joe Pass op geoefend. En ik denk weleens ‘het is maar goed dat deze gitaar niet kan praten’, want we hebben samen heel wat meegemaakt. Toch kijk ik al ’n beetje uit naar ’n toekomstige bestemming voor het instrument.
Want het ziet er wel naar uit dat hij mij ruimschoots gaat overleven. Ik wil liever niet dat hij in ’n vitrinekastje met halogeenlampjes terecht komt, maar bespeeld gaat worden door ’n jonger talent.
Die gaat er heel z’n leven gratis op spelen, want na 50 jaar erop spelen, is de waarde ervan hetzelfde of meer geworden. Ik wil mensen met talent voor gitaarspelen wel op het hart drukken om alles wat je kan te steken in een zo goed mogelijk instrument, omdat het verschil met ’n ‘gewone’ gitaar niet zo groot lijkt, maar wel ’n groot verschil maakt voor je leven.
Cheers!!!

Geplaatst: 18 Augustus.

Jij bent zelf jouw unieke geluid.
Veel mensen kochten dezelfde gitaar als die van hun gitaarheld.
Een Fender Stratocaster zoals die van Jimi Hendrix, of Hank B. Marvin.
Eric Clapton speelde destijds op Fenders en op Les Pauls van Gibson. Toch kom je er al snel achter, dat je niet hetzelfde geluid produceert als dat van je grote voorbeeld.

De gitaar van hetzelfde merk en model, kan er wel hetzelfde uitzien, maar van heel ander hout zijn gemaakt en alleen al daardoor helemaal anders klinken. Het is een enorm verschil of hout buiten in de natuur is gedroogd over een periode van vele jaren, waarbij de meeste houtvezels heel blijven, of het hout is misschien versneld gedroogd in warme ovens, om kromtrekken te voorkomen, maar daarbij breken sommige vezels in het hout. Dat vermindert helaas de klankeigenschappen.

Tegenwoordig zijn veruit de meeste gitaren gemaakt van in een oven gedroogd hout. Je ziet het verschil stomweg niet en alleen het getrainde oor hoort het verschil. Fabrikanten doen dit om kromtrekken van het hout te voorkomen en het is ook veel goedkoper.  Er komen bij mij hier weleens vintage gitaren langs in de werkplaats uit de vijftiger-, of begin zestiger jaren van natuurlijk gedroogd hout. Als je dat geluid hoort, dan weet je meteen weer waarom je ooit zoveel moeite hebt genomen om ook gitaar te leren spelen. Maar zelfs met de allerbeste gitaar is het nog ’n groot verschil wie er op de gitaar speelt. Jij bent zelf het belangrijkste ingrediënt in jouw unieke gitaargeluid.

Toch, als je kan dan moet je echt proberen om aan zo’n gitaar te komen van natuurlijk gedroogd klankhout. Dat klinkt zo heerlijk en dan wordt echt al je moeite voor het leren spelen beloond. De prijs hoeft niet altijd hoog te zijn. Als je goed zoekt en genoeg uitprobeert, dan ga je er vroeg of laat een kunnen kopen voor ’n bedrag dat binnen jouw budget is. Het begint met de waarde ervan inzien en het verschil kunnen horen.

 

 Blog van 16 Augustus. 

Velen van ons zijn nog van vakantie aan het genieten.
Ik ben geen vakantiereiziger, maar het is heerlijk om vrij te zijn.
Even niks moeten en genieten van het mooie weer.
Na deze week ben ik weer elke dag in de werkplaats bezig.
De afgelopen tijd heb ik heb op m’n dooie gemak wat klusjes in/om huis gedaan.
Hordeur geplaatst, omvormer van de zonnepanelen opnieuw ingesteld, alvast verwarmingsplan aan het maken voor de winter en toch in de werkplaats wat dingen geordend.
Lekker gitaarspelen op z’n tijd en erover denken wat ik er nog mee wil.
Nog even de rem erop en dan weer gaan met die banaan.
GENIET ERVAN !

 

Blog van 14 Augustus.

Hieronder een terugblik van de restauratie van de Ebbenhouten toets/fretwerk van muziekvriend en vroegere collega Ton Masseurs. Hij was de bandleider van de Tumbleweeds, waarmee ik eind 70-er/begin 80-er jaren live speelde voor alle Nederlandse omroepen en optredens deed in binnen- en buitenland. Ton is een geweldige muzikant en een fijne mens en dit is zijn unieke en werkelijk  fantastische Gretsch gitaar.

Blog van 5 Augustus.

M’n hoog-laag verstelbare werktafel maakt het werk minder inspannend.

Blog van 3 Augustus.

Foto 1: Afgebroken kop terug plaatsen. Foto 2: Nieuwe frets inkloppen.

Geplaatst op 30 juli:

Fretten doe ik nog altijd op de oude vertrouwde manier met de hamer.

Dit keer nieuwe frets voor ’n Nederlandse handbouwgitaar.

Een scheur in het achterblad van deze antieke gitaar dichtmaken.

Het resultaat.

Met alle scheuren gerepareerd en verstevigd kan deze bijzondere gitaar weer ’n tijdje mee.

 

Geplaatst op 28 juli 2026:

Soms is een topkam ineens aan vervanging toe. Je hoort dan meestal ’n raar rinkeltje wanneer je de snaar los aanslaat.
Het kan ook zijn, dat een of meer snaren de topkam hebben ingesleten door het vele spelen en dat daardoor de toonzuiverheid niet meer goed afgesteld kan worden.  Dan is het tijd voor vervanging. Er zijn kant en klare topkammetjes te koop, maar die kloppen in de praktijk nooit.
Net iets te breed, of te smal, of de snaren liggen te ver naar buiten, of te ver naar binnen. Meestal zijn ze van plastic, wat meestal niet het beste materiaal is. En soms kan ’n ongewenst rinkeltje nog verholpen worden zonder vervanging van de topkam.
Ik wil het niet te hard roepen, maar dan kost het meestal niets. Als je het niet helemaal vertrouwt, dan mag je er gerust even mee bij me komen.

 

Geplaatst op 23 juli 2026:

Deze lijmtangen gebruik ik vaak bij reparaties. Het zijn speciale klemmen met kurk op het klemvlak.

Voor specifieke informatie over ’n gitaar waaraan ik werk is er tegenwoordig het internet als bron.

Voor de ophanging van het staartstuk is in eerste instantie messing gebruikt. Te zwak en daardoor brak de schroefdraad af bij een van de moertjes. Daarna heb ik geëxperimenteerd met nylon zoals die voor grote violen wordt aangewend. Gaat lang mee, maar niet lang genoeg.
Nu dus toch maar staaldraad. Da’s toch ’t sterkste.

Het afwerken van de frets doe ik altijd op mijn eigen manier, met veel lol en de radio aan.

Zo ziet ’n humbucker er dus aan de binnenkant uit. Twee gewikkelde spoelen en ’n magneet eronder op ’n metalen grondplaat gezet.

=================================================

Gepost op 18 Juli 2026   FIJN WEEKEND ALLEMAAL!

Een pickup uit ’n sixties vintage Fender kan stuk gaan. Gelukkig blijft het geluid precies hetzelfde wanneer ik hem met de juiste dikte wikkeldraad van ’n nieuwe spoel met wax-potting voorzie.
Het is interessant hoe de oude magneten mooier klinken dan nieuwe magneten. De tijd heeft ’n positieve invloed op de klankweergave van ‘aged magnets’.

Het mooie van frets vervangen is, dat de gitaar weer als nieuw speelt.
Er is vaak ook een keuzeadvies nodig over de hoogte en de breedte van de nieuwe frets.
De juiste keuze voor jou is afhankelijk van je jouw persoonlijke speelstijl.